Until He Was Gone – Kabanata 1

Kabanata 1

 

 

Malamig sa Cagayan de Oro ngayon. Siyempre dahil maulan ang Pilipinas tuwing September. Pero sa araw na ito, malamig lang at hindi umuulan. Ayon sa weather forecast ay mananatiling ganito ang panahon sa buong tatlong linggo. Kaya ibig sabihin, sa birthday ko ay malamig din ang panahon. Ganoon naman talaga lagi ang naaalala ko tuwing kaarawan ko, kung hindi umuulan ay malamig.

“Turn around, baby,” sabi ng payat at bading na designer ng gown na susuotin ko para sa aking debut.

Kulay pink ito. Ang totoo, ayaw ko naman talaga nito kaso ito ang gusto ni Mommy.

“Pink kasi feminine at sinisimbolo nito ang pagiging bata,” aniya.

Umiling ako at pinanood ang sarili ko sa malaking salamin ng boutique. Mabuti na lang at ang isang gown ko ay kulay champagne.

“You look so gorgeous, Klare! Montefalco ka nga!” sabi ni Zoe, ang bading na designer at artist.

“Zo, hindi ba ito masyadong tight?” sabi ko sabay ikot at hawak sa baywang.

“Hay naku! Napaparanoid ka na naman,” singit ni Azi na nakaupo sa sofa at naghihintay sa akin.

Pinaglalaruan niya ang stressball na hawak-hawak niya kanina pa.

Kasama ko sila ni Elijah dahil sa lahat ng pinsan ko ay silang dalawa na lang ang hindi pa nakakasukat ng kani-kanilang suits. Natapos na lang sila ay panay pa rin ang titig ko sa gown na suot ko ngayon.

“Elijah,” tawag ko sa nakanguso at nakatitig sa mga copies ng pre-debut shoot ko.

“Hmmm…” Hindi siya tumingin sa akin. Panay lang ang titig niya sa mga pictures.

“Hey!” sigaw ko saka pa lang siya nag-angat ng tingin. Umawang ang bibig niya at tumayo agad.

“Wh-What?”

Kumunot ang noo ko. “Gym mamaya?”

Nagpabalik-balik ang tingin ni Azrael sa aming dalawa ni Elijah. Humalukipkip ako at naghintay ng sagot sa kanya. Napakamot siya sa ulo at nag-iwas ng tingin.

“Alright.” At biglang umupo ulit. Hinilamos niya ang kanyang kamay at… “Sabi ni Kuya ba’t daw si Silver Sarmiento ang kinuha mong photographer. Bakit ‘di siya?” Buntong-hininga niya.

“E, kasi po, ‘di ba? Kararating lang nila ni Knoxx galing Manila? Hindi ko naman alam na mapapaaga si Kuya Justin. Tapos kailangan ko na ng shoot,” sabi ko sabay ikot ulit at tingin sa malaking salamin.

Tinantanan na ako ni Zoe dahil may in-entertain na siyang ibang kliyente. Si Azi ay panay ang titig sa babaeng kliyente ni Zoe habang si Elijah lang ang nakatingin sa repleksiyon ko sa salamin.

“Ang atat mo kasi. What’s with your debut?” masungit niyang sinabi.

“Excuse me?” Nagtaas ako ng kilay sa kanya. “It’s my eighteenth birthday!”

“Tsss. Whatever.”

Biglaang nagsungit ang lalaking ito! Inabot ko ang zipper sa likod ng gown ko ngunit hindi ko iyon mababa.

“Elijah!” tawag ko ulit sa kanya sabay muwestra sa likod ko.

Patalon siyang tumayo at agad na binaba ang zipper ng gown ko. Ngumuso ako at naghintay na umabot iyon sa ibabang likod ko.

“Thanks,” untag ko sabay lakad at pasok sa fitting room.

Mabilisan akong nagbihis doon. Pumasok si Zoe sa loob nang nakangiti at nakadikit ang mga palad.

“How was it, darling?” tanong niya.

Ngumisi ako. “Okay, Madame. Pero kailangan ko atang magpapayat pa. Kinakabahan ako baka ‘di magkasya pagdating sa birthday ko.”

Napangiwi siya sa sinabi ko. “Klare, ang payat-payat mo na! And besides, hindi ba kasali ka sa cheering? Isn’t that enough to keep your body toned?”

Hindi naman sa napa-paranoid ako. Sabihin na lang natin na mas kinakabahan ako ngayon dahil pumayag si Eion. I wanna be perfect! Hindi puwedeng may maging mali sa debut ko. Pagkalabas ko ay napansin kong hindi lang si Azi at si Elijah ang naroon. Nakaupo rin doon ang isang lalaking nakapagpalaglag ng panga ko.

“E-Eion?”

Seryoso niya akong tiningnan.

“Uh, I’m here to… find a suit… for your debut, Klare.”

“Oh!”

Ginapangan agad ako ng kaba. Lumaki ang ngisi ko at… awkward.

“Let’s go, Klare.” Tumayo si Elijah at sinundan naman iyon ni Azi na hanggang ngayon ay pinaglalaruan pa rin ang bola.

“B-Bye,” sabi ko sabay kaway kay Eion.

Hinila ako ng mga pinsan ko palabas ng boutique. Tumatawa na si Azi pagkasarado ng pintuan.

“Croo-croo,” aniya. “Iyan na lang ang kulang sa sobrang awkward ng pagbati mo sa kanya.”

“Eh! What do you expect? Hindi naman kami close para bigla na lang akong magpa-FC sa kanya!”

Pumasok na ako sa loob ng sasakyan ng tahimik na si Elijah. Bumubungisngis naman sa tawa si Azi habang pumapasok sa sasakyan niya na nasa likod namin. Panay na ang reklamo ko habang inaayos ang seatbelt.

“Sasama ba si Azi sa gym? Tsss! Kakairita siya!” sabi ko.

Pinaandar ni Elijah ang sasakyan at seryosong tumingin sa kalsada. “Oo. Sasama raw. Wala siyang lakad, e.”

“Ganoon? Panira.” Umirap ako at tinitigan ang cellphone ko.

Ngumisi ako habang nagda-drive si Elijah patungo sa gym. Hindi naman kalayuan pero dahil masikip ang kalsada at medyo ma-traffic ay natagalan kami. Tinitigan ko ang pangalan ni Eion sa cellphone ko. What if I text him?

        Nag-type agad ako ng mensahe.

Ako:

I have two gowns. ‘Yong isa color pink,

‘yong isa flesh or champagne. I think this info will help.

 

Nakapikit ako nang ni-send ko iyon. Halos manginig ako habang iniisip na nag-text ako sa kanya.

“Hey!” sabay hagis ni Elijah sa akin ng damit at sapatos ko galing sa likuran ng kanyang sasakyan. “We’re here.”

Umismid ako at kinuha ang mga gamit.

Nakita kong kaka-park lang din ni Azi ng kanyang sasakyan. Pareho sila ni Elijah na walang dalang gamit dahil may locker sila sa gym na ito. Madalas kasing mag-gym ang mga pinsan ko. At sa mga babaeng pinsan ko naman, si Erin lang ang alam kong nagji-gym.

“A girl instructor for Klare, please,” sabi ni Elijah sa attendant nang nakaakyat na kami.

Iginala ko ang mata ko sa malawak na gym na ito. Tama nga ang sinabi ni Erin. Kumpara roon sa gym niyang pang all-girls, mas marami ang equipment dito at mas marami ding nagji-gym May namumukhaan pa akong mga kaklase o schoolmates ko na napapalingon sa’ming banda.

Pumasok na si Azi at naaninag ko na siyang nakabihis ng pang-gym Nagsimula siya sa treadmill pagkatapos nilang mag-usap ng isang masyadong maskuladong lalaki na tanto ko ay instructor niya. Nanliit ang mga mata ko nang nakita kong nagsisimula na siyang makipag-usap sa isang payat, maputla, at maiksi ang buhok na babaeng katabi sa treadmill.

“Really? Pati rito?” Nilingon ko si Elijah na ngayon naman ay may kausap na isang babae sa likod niya. “Like… Really?”

Umiling ako at pumasok na lang sa gym.

Binigyan ako ng attendant ng isang babaeng instructor. Pansin ko ang pagiging maskulado ng babae ngunit hindi naman nakakadiri ang katawan niya. Maputi siya at kulot ang buhok mula roots to tips. Nakatunganga ako habang nag-e-explain siya sa akin sa mga kakulangan ko at sa mga dapat kong gawin para maging mas maayos ang katawan ko.

“Maganda naman ang katawan mo, we just have to work on your chest.”

Napatingin ako sa chest ko. Bakit? Maliit?

“And your butt.”

Napangiwi ako.

“Hmmm. Athlete ka ba? Or something? I can see that you have firm thighs.”

“Uh, kasali po ako sa dance troupe noong high school. At All-Star dancer din po ako sa school. Cheering,” sagot ko.

Tumango siya. “So… Siguro madali lang ito sa’yo.”

Sinunod ko ang payo niya. Una ay nag-treadmill ako. Sunod ay iyong bicycle, at kung ano-ano pa. Thirty minutes pa lang ay tumagaktak na ang pawis ko. Nilingon ko ang mga pinsan ko na abala sa lifting. Kinuha ko ang cellphone ko para sana makinig na lang ng music habang magli-lift ng maliliit na dumbbell nang nakita kong may message doon si Eion.

Luminga ako at agad ginapangan ng kaba. Binuksan ko ang message niya at binasa.

Eion Sarmiento:

Thanks.

 

Bumuga ako ng hininga. Talaga lang ha? Iyon lang ang reply niya? Hindi naman sa nagrereklamo ako. Dapat pa nga akong magpasalamat ‘di ba dahil nag-reply pa siya? Mabilis akong nag-type ng isasagot.

 

Ako:

You’re welcome at thank you rin.

 

Ginawa kong busy ang sarili ko sa paunti-unting pag-lift ng maliliit na dumbbell habang naghihintay ng reply niya ngunit walang dumating. Suplado! Hard-to-get! Naku! Kung hindi ka lang guwapo!

Ganoon ba talaga ang mga lalaki? Sa hinaba-haba at sa sobrang kabado ng mga text mo, re-reply-an ka lang ng tigang at maiksing mensahe? Nakakairita pero sige na nga!

“Miss.”

Matigas na sinabi ng isang maskuladong lalaki na naka-mohawk ang buhok.

“Hmmm?”

“I think you ga- the wrong position,” aniya sa isang matigas na British accent.

“Talaga?” sabi ko. “Paano ba? Sorry po.” I smiled.

Ngumisi rin siya sa akin at hinawakan ang kamay at braso ko.

“Bend a ‘lil,” wika niya.

“Okay,” sabi ko at medyo nag-bend sa paa.

“A ‘lil more,” aniya at diniin ang binti ko.

“Sir, I think she’s got her own instructor!” medyo iritadong sinabi ni Elijah.

Nagulat ako nang nasa likod na siya. Tumayo nang maayos ang instructor na naka-mohawk ang buhok.

“Well, sorry, Elijah. Pero nasaan? I can’t let her do the wrong routines,” anang instructor.

“Sandra!” sigaw ni Elijah at nanikmat.

“Yes?” sigaw ng instructor kong kulot. May pinagkakaabalahan pala siya sa lifting section ng mga boys.

“My. Cousin. Needs. Your. Help,” iritado at mariin na tono ni Elijah.

“Okay, sorry!” Iniwan ni Ma’am Sandra ang lalaking tinutulungan at mabilis akong dinaluhan.

Nagkatitigan si Elijah at iyong maskuladong instructor bago sila umalis nang tuluyan sa harap ko. Pinilig ni Ma’am Sandra ang ulo niya.

“Well, don’t push Elijah’s asshole button.” Nginitian niya ako at kinindatan.

Naging smooth din ang lahat pagkatapos ng insidenteng iyon. Tapos na si Elijah, patapos pa lang ako. Nag-abang siya sa akin kaya sinenyasan ko siya na mauna na sa labas. Sinunod niya naman ang gusto ko.

“I guess you’re done for today,” ani Ma’am Sandra.

Bumuga ako ng malalim na hininga.

“Thank you!”

Hindi ko alam kung masaya ba ako na tapos na o dapat ba akong malungkot. I need the workout but it’s just so tiring!

“Si Azrael po?” tanong ko sa tao roon sa reception.

Hindi ko kasi napansin ang pag-alis ni Azi. He’s probably using his ninja moves again. Although, hindi naman namin siya isasabay ni Elijah sa pag-uwi, nagtanong pa rin ako.

“Lumabas na, Miss. Kanina pa,” sabi ng babae.

Tumango ako at nagpunas ng pawis sa noo.

Pagkatapos kong uminom ng isang 500ml na mineral water ay nagdesisyon na akong bumaba at lumabas. Besides, nag-aantay na si Elijah sa akin.

Nagmadali ako sa pagbaba. I took out my phone to text Elijah pero nang nakita ko ang itim na Trailblazer na nakapark sa harap ay hindi ko na kinailangan.

Halos patakbo akong lumabas. Luminga-linga para sa mga dumadaang sasakyan at nang nakitang wala na ay dumiretso na ako sa naka-park at hazard na Chevy.

I tried to open the door pero hindi ko magawa. Damn it! Elijah’s probably pranking me again!?

Hinampas ko ang door handle at ang salaming bintana at ngumiwi ako para ipakita sa kanya ang pagkakairita ko.

“Open the damn door, Elijah!” sabi ko.

Biglang bumaba ang salamin ng sasakyan. May maingay namang bumusina sa bandang likod ko.

Nanlaki ang mga mata ko nang nakitang hindi si Elijah ang nasa loob ng sasakyan. It was a mid-20s. He is amused at me.

“Miss, I think you got the wrong car.”

What the heck?

“Klare!” sigaw ni Elijah sabay busina ulit.

“I-I’m sorry!” sabi ko sabay lingon ko sa likod.

Kitang-kita ko ang galit sa ekspresyon ni Elijah habang tinitingnan ako. Nakababa ang salamin ng front seat. Mabilis akong tumakbo patungo sa kanyang sasakyan at binuksan agad ang pintuan. Nanatili ang matatalim niyang mga mata sa sasakyan sa labas.

“Shit! I thought that was your Trailblazer,” I said.

Mainit ang pisngi ko sa kahihiyang natamo. Ang clumsy ko talaga! At ang kapal ng mukha kong magdabog sa sasakyang iyon. Mabuti na lang at hindi nagalit ang driver sa paghampas ko sa kanyang salamin!

Mabilis akong nagsuot ng seatbelt. Nilingon ko si Elijah at nanatili ang mga mata niya sa kabilang sasakyan.

“Sino iyong nilapitan mong sasakyan?” tanong niya sa isang pagalit na boses.

What the hell?

“I said, akala ko iyon ang sasakyan mo. Pareho kasi…”

Makakahanap pa yata kami ng away dahil sa nangyari. Kinawayan ko ang linya ng titig niya para ma-distract at magpatuloy na sa pagda-drive.

“Elijah!” saway ko.

Huminga siya nang malalim at hinigit ang kambiyada ng sasakyan. Marahas itong umandar.

“Anong sinabi sa’yo nung lalaki?”

Umirap ako. Why is he so mad at this? Dapat nga ay pagtawanan niya ako sa kahihiyang iyon. Though, I’m kind of happy that he didn’t laugh at me. But he’s taking this too seriously.

“Sabi niya mali raw ako ng sasakyan.”

“Sus… mukha no’n. He looks like a pervert to me. Why can’t you memorize my plate number? Ilang buwan ko na ‘tong sasakyan, hanggang ngayon ‘di mo pa nasasaulo ang plate?” pagalit niyang pangaral.

“I’m sorry. Hindi ko naman tiningnan iyong plate nang dumiretso ako. It’s an honest mistake. Why are you so mad?”

Hindi siya nagsalita. Nanatiling nakakunot ang noo niya habang nililiko ang sasakyan sa isa pang mahabang street ng Divisoria.

Umismid ako at naging komportable na sa kanyang sasakyan. Binuksan ko ang glove compartment sa ilalim ng dashboard at nilagay ko roon ang powder at spare lipgloss ko. Para kapag may lakad at nakalimutan ko ang mga iyon, at least mayroon dito.

Nilingon ko ulit si Elijah. Kitang-kita ko ang pagsulyap niya sa ginawa ko habang nata-traffic kami.

“What are you doing?” pagalit pa rin ang kanyang tono.

“Is this okay? Iiwan ko sana ang gamit ko dito para…” then I remembered. “Ay! Baka masira ang diskarte mo sa mga girls kapag may nakitang gamit ng babae rito.”

Kinuha ko ulit ang mga iyon at nilagay pabalik sa pouch ko.

“It’s okay. Put all the things you need there… It’s like you own that anyway…”

“Ha? Paano ang mga babae mo?” kumunot ang noo ko.

Mataman niya akong tiningnan. Kita pa rin ang inis sa mga mata niya dahil sa nangyari kanina.

“Meron ba?” sarkastiko niyang tanong.

“Wala ba?” sarkastiko ko ring balik.

Humugot siya ng malalim na hininga. “Put it there. I don’t let girls touch my things here…”

“So… meron nga…” Ngumisi ako at binalik sa glove compartment ang mga gamit ko.

Si Elijah na ang bahalang mag-explain sa mga babae niya kung magtanong ang mga ito kung kanino ang mga gamit. Tutal ay siya naman mismo ang nagsabing ayos lang kaya hindi ako masisisi.

Tumunog ang kanyang cellphone. Tamad niya itong sinagot. Naka-loudspeaker at naka-connect iyon sa kanyang sasakyan kaya maririnig ko kung sino ang tumatawag.

“Dude, guess what?”

It is Azi.

Nilingon ko si Elijah. Tamad niyang pinaandar ang sasakyan.

“What? Don’t let me guess. ‘Di ako manghuhula.”

“Whoa! Badtrip ka ba? Anyway, I got her number,” humalakhak si Azi.

Matalim kong tinitigan si Elijah. Sino na naman ang babaeng pinagti-trip-an ng dalawang ito?

“Magkasama pa kayo?”

“Hindi na. Hinatid ko lang sa bahay nila.” Tumawa si Azi.

“Oh… weakling. Do you have a child lock in your car, though?”

Kumunot ang noo ko sa tanong ni Elijah.

“Yes. Why?” tunog-lito rin si Azrael.

“Pagawa ka rin ng girl lock sa sasakyan mo para ‘di na makawala mga babae mo…” tumawa si Elijah.

“Tang i—”

Hindi na natapos ni Azi dahil pinatay na ni Elijah ang tawag.

“Where the serious hell do you get those ideas?” sabi ko habang umiiling.

Sumulyap siya sa akin.

“Ang babaero n’yo talaga. Girl lock, huh?”

Kinagat ni Elijah ang labi niya at tinigil ang sasakyan sa tapat ng aming building.

Tinanggal ko ang seatbelt.

“Did you put everything you need in my glove compartment, Klare?”

“Yup…”

“Pagkalabas mo, i-memorize mo rin ang plate ko. Para ‘di ka na magkamali next time.”

Umirap ako. “Get over it.”

Advertisements

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.