End This War – Kabanata 65

Kabanata 65

Clingy

Maagang umalis si Hector kinaumagahan para sa diumanoy meeting. Dahil wala naman akong gagawin buong araw ay naisipan kong baguhin ang buhay ko. Yes. Sinasabi ko talagang magbabago ang buhay ko sa gagawin kong ito. Ngumiti ako sa sarili ko habang pumapasok sa isang kilalang shop. Ang alam ko ito iyong nirecommend ni Brandon kay RJ noon. Hindi ko inakalang magagawi ako dito.

Sinabi din ni Hector sa akin na isasama niya daw ako sa isang formal party ngayong gabi. Hindi ako sigurado kung anong meron sa party pero sabi niya tungkol daw iyon sa business at mukhang nandoon din iyong investor na tinutukoy niya. Hula ko naman ay iyong investor ay yung kausap niya sa beach na may kasamang dalaga. Oh well, let’s forget about that. Iba na iyong noon kesa ngayon. Kami na ni Hector ngayon kaya masaya na ako at wala ng makakagulo sa aming dalawa.

“Anong ilalagay? Ito ba yung font na pinili mo?” Tanong ng lalaking gagawa ng tattoo ko.

Sinulat ko iyon sa binigay niyang papel. Pabalik balik niyang tiningnan ang papel at ako.

“Boyfriend mo?” Ngumisi siya habang inaayos ang mga gagamitin.

Nakaupo na ako sa upuang pang tattoo at pinanood siya sa kanyang mga ginagawa. May kasama din naman kami. Iyong babaeng seryoso sa computer, yung lalaking nag dedesign ng kung ano at yung isang customer na tinatattooan ng isa pang lalaki.

“Oo.”

Tumaas ang kanyang kilay. “Sigurado ka na ba sa lalaking iyan?”

Tumawa ako. “Oo, e.”

Tumango siya. “Naka ilang beses na kasi akong sinugod dito para tanggalin daw yung tinattoo kong pangalan ng syota.”

“Alam ko namang di ko siya hawak. Pati puso niya. Kung sakaling magbago man ang puso niya at magmahal siya ng iba, hindi parin ako magsisisi sa tattoo na ito.”

Oo. I want his mark. Hindi lang iyong invisible mark na lagi kong nararamdaman sa sarili ko. I want him permanently etched on my skin. Yung hindi na siya magiging insecure kasi alam niya na may pangalan niyang hindi na matatanggal sa balat ko.

“Baka iwan ka niyan dahil masyado kang clingy. Boys don’t like girls who are clingy.”

“I’m not clingy.”

“This is an act of… clingy-ness.” Tumawa siya.

Ngumuso ako.

Ano na? Di na ba ako magpapatattoo?

“Bahala na. Kung iwan niya ako. Ang importante ay totoo ang pagmamahal ko.”

“Good girl.” Kumindat siya sa akin at mukhang natauhan. “Saan mo ba gusto? More skin, better. Pag malapit sa mga buto, mas masakit.”

Tinuro ko ang likod ko. Upper left ng likod ko. At alam kong may buto nga doon.

Napangiwi siya. “Alright, then.”

Tumagal ng ilang oras yung pagpapatattoo ko ng “For Hector Dela Merced” sa likod ko. Dalawang linya iyon at medyo cursive at maliit.

“Nag momodel ka ba?” Biglang tanong nung nagtatattoo habang iniinda ko iyong sakit.\

“Oo. Bakit?”

Medyo natahimik pa siya ng ilang saglit bago nagsalita.

“Pamilyar ka sakin. Mukhang nakita na kita sa isang body painting contest.” Aniya.

“Oo. Ako yun.” Tumawa ako at naalala ko nung highschool pa lang ako.

Marami na talaga akong gig noon. Iba-iba din ang trip nina Brandon kaya napapasama ako.

“Hindi ba si Clark Joson ang boyfriend mo?”

Nagulat ako sa tanong niya.

“Uh, ex ko na siya.”

“Wow! Akala ko nung una wala ng makakapagpahiwalay sa inyo! I mean, pareho kayong mukhang seryoso sa relasyon.”

HIndi ako kumibo. Hinayaan ko lang siyang magsalita dahil wala akong masabi.

“Well, kids. Bata pa naman kayo nun. Bata ka parin naman ngayon. Pero seriously, di ko inakala. Though I won’t ask for the details.”

“Paano mo nakilala si Clark?” Tanong ko kahit obvious ang sagot.

“Sikat siyang photographer tsaka hindi ba malaki din ang business nila?”

“Oo.”

Kalaunan ay hindi ko na napansin ang sakit. Namanhid na lang ang balat ko. Pakiramdam ko dumudugo na at sa sobrang sakit ay nahilo na ang utak ko sa pagrerecognize ng sakit.

Nang natapos iyon ay umuwi na agad ako ng bahay para matulog. Nakakapagod din palang umupo ng maayos para lang hindi masira iyong tattoo ko para kay Hector. Nakita ko na ito kanina pero hindi parin ako makapaniwala na permanent na ang tattoo’ng ito. Sa baba ng tattoo ay may manipis na feathers. Ang galing ng pagkakatira. Tama nga si Brandon, magaling nga ang lalaking iyon.

Nagising na lang ako sa tawag ni Hector nang nag alas singko na.

“Hello?” Sabay bangon ko.

“Papunta na ako sa inyo. Saan ka galing? Ba’t di ka nag rereply sa mga texts ko?” Tanong niyang medyo galit.

“Ah! Dito lang sa bahay. Nakatulog ako.” Sagot ko.

Balak ko sanang gawing secret muna ang tattoo’ng ito. Siguro saka na pag mahuhubaran niya ulit ako. Ngumisi ako sa sarili ko at mabilis na nag ayos.

Pagkalabas ko ng kwarto ay nagulat ako nang nakatayo na siya sa labas at nakahalukipkip. Seryoso ang kanyang mukha at sinalubong agad ako ng mainit na titig. Kumalabog ang puso ko at nag iwas na lang agad ako ng tingin. Kelan ba ako magsasawa na punahin na mala Diyos ang kanyang tikas?

Naka itim siyang three piece suit. Hindi ko pa siya nakitang ganito in person at sobrang gwapo niya. Gwapo nga siya kahit hubo’t hubad, gwapo parin siya pag balot. Yung totoo? Sinalo ba niya lahat ng kagwapuhan sa mundo? Napatingin ako sa damit kong medyo conservative. Sinadya ko para hindi makita iyong tats. Naka itim at sparkling knee length gown ako. Sleeveless ngunit halos round neck ang medyo mala victorian na design nito.

“What the? Wala na nga iyong sofa, Craig, wala pa yung TV? Asan na?” Tanong ko sa kapatid kong nakahiga na lang sa sala naming wala ng laman.

Nakakahiya kay Hector kasi di na siya makaupo sa sala namin dahil wala ng ni isang sofa.

“Bukas ateng, yung cabinet ko yung wala. Sa susunod na linggo baka ikaw rin, wala na dito. Unti-unti na naming nililipat ang mga gamit sa bahay.”

Kumulo ang dugo ko tuwing naiisip iyon. Paano kung bigla akong gutumin at bumili ako ng ulam sa karenderya para lang umuwi dito at malamang wala na rin kaming pinggan? Babasagin ko talaga ang mukha ni Craig at ni Teddy.

“Craig!”

Agad hinawakan ni Hector ang magkabilang balikat ko. “Hayaan mo na.” Malambing niyang sinabi.

“Ay ewan ko sa inyo! Ewan ko!” Sigaw ko at umirap saka lumabas sa bahay.

Sumunod na lang si Hector. Nang nakita niyang malapit na ako sa sasakyan niya ay agad niyang pinatunog iyon. Hinablot ko agad ang pintuan at pumasok sa loob. Nakangisi siya nang pumasok sa driver’s seat.

“Hayaan mo na. Pag nakalipat kayo, di ka naman titira sa inyo. Sa condo ka naman, e.” Aniya.

“Ewan ko sayo, Hector.” Umirap na lang ako habang humahalakhak siyang pinaandar ang sasakyan.

“Ang ganda ganda mo, Chesca.” Bigla niyang sinabi sa kawalan.

Napatingin ako sa kanya at mas lalong lumakas ang pintig ng puso ko nang kita kong nasa daanan parin ang mga mata niya, seryoso at medyo mabigat.

“Thank you.” Nahihiya kong sagot. “Gwapo mo rin.” Dashing and godlike.

“Kaya lang gusto na kitang hubaran.” Humalakhak siyang bigla.

Binatukan ko na. Ang ganda na, e kaso umaandar iyong pagiging manyak niya.

Meron na akong susi sa condo niya. Alam ko na rin ang address. Sinabi niya iyon sa akin kagabi. Tantya ko ay sa gabing ito baka doon na nga kami pupunta. Kaso may pasok bukas at maaga kami kaya mahirap. Sana pala nagdala ako ng damit.

Ngumisi ako sa iniisip ko. Nakita kong luminga siya sa daan at sa mukha ko.

“Anong iniisip mo?” Nag taas siya ng kilay.

“Wala.” Ngumisi parin ako at tumingin na lang sa mga sasakyan sa labas.

Magarbo ang venue ng party. Nagulat ako dahil birthday party pala ito ng isang matandang lalaki. Ika-60 na ata noong matanda. Nang nakita ko ang isang picture ng may birthday ay nalaman ko agad kung sino iyon. Ito nga iyong lalaking kausap niya sa beach.

“Ito ba yung investor na sinasabi mo, Hector?”

“Oo, e. Iyan ni Tito Thomas. Rodolfo Aragon.” Aniya.

Tumango ako. “Whoa? Kaya pala medyo pamilyar. Ibig bang sabihin nito ay nandito sina Tita Lina at si Tito?”

Nagkibit balikat siya at may iilang taong tinanguan niya habang papasok kami sa engrandeng venue. “Wala ata.”

Napansin ko ring may mga grupo ng lalaki ang napapatingin sa amin, sa akin. Alam kong pansin din iyon ni Hector kaya agad niyang kinuha ang kamay ko at mahigpit iyong ikinapit sa kanyang braso.

“You… are mine. All mine. Kahit mag damit ka ng maganda para makita nila, you will remain a public temptation.” Bulong niya sakin.

Kinilabutan ako doon at laking gulat ko pa nang may biglang tumapik sa likod niya.

“Hector Dela Merced!” Sigaw ng isang di ko kilalang medyo middle-aged man.

“Mr. Mendoza!” Tumawa siya at nakipagkamayan sa lalaking iyon.

Marami silang pinag usapan. Marami ding sumali sa usapan nila at mukha parehong mabibigat na tao. May isa pa nga akong namukhaang senador doon. Hindi ako makapaniwala! Napapalibutan kami ng mga bigatin!

“I expect you know that businessman from Alegira, too?” Tumaas ang kilay ng isang babaeng medyo matanda na na kumakausap kay Hector.

“Opo. Magkaibigan kami nun. By the way…” Hinigit ako ni Hector palapit sa kanya at ipinakita sa mga kausap. “This is my fiancee, Chesca Alde.”

“Oh! Nice to meet you. Ganyan ba talaga ang mga heir ng malalaking farms? Laging maagang nag aasawa?” Nagtawanan sila.

Ngumiti din ako at nakipagkamayan sa kanila.

Ilang beses niya pa akong ipinakilala as his fiancee. Nang sa wakas ay nilapitan kami ng lalaking nag birthday…

“HECTOR, boy!” Sigaw niya at niyakap si Hector sabay tapik sa balikat nito. “Thank God pumunta ka! Akala ko ay busy ka!”

“Kahapon lang po. Umuwi ako ng Alegria. By the way, happy birthday tito!” Sabi ni Hector.

Tumango ang matanda at nagpasalamat.

Sa dami ng bisita ay hindi na siya nagtagal kay Hector. Laging may tumatawag sa kanya at palagi niyang dinadaluhan ngunit binalikan niya si Hector na may kasamang isang babae at tatlong lalaki.

“May we call our celebrant, Mr. Rodolfo Aragon.” Dinig na dinig ko ang emcee na nagsalita.

Mabilis ding umalis si Mr. Aragon para pumunta sa harap.

“Hi Hector!” Nakita ko iyong babaeng may dimple na nakita ko rin noon sa beach.

Naka long gown siya at sobrang kita ang kanyang cleavage. Hindi ako makapaniwala na si Hector lang ang tinitingnan niya at mukhang hangin lang ako sa tabi ni Hector dito.

“Hello, Elena.” Ngumisi si Hector.

Ngumiti si Elena at bumalandra agad ang kanyang dimples.

“Doon tayo umupo sa table na iyon.” Sabay muwestra niya sa mesang malapit sa harapan.

Sumama din ang tatlong lalaki na kanina pa tingin nang tingin sa akin. Sumunod na lang kami ni Hector kay Elena at umupo doon sa table na sinabi niya.

“Siya yun.” Sabi nung isang lalaki sa isang malakas na boses. Namataan ko pang itinuro niya ako ngunit binalewala ko lang.

“By the way, Elena. This is Francesca Alde, my fiancee.” Nakangiting sinabi ni Hector.

Naglahad ako ng kamay at hindi ako makapaniwalang nabura ang ngiti sa labi ni Elena dahil sa sinabi ni Hector. Hindi man lang siya nag abala na kunin ang kamay ko.

“Fiancee? I thought she’s just your date for tonight?” Medyo tumaas ang tono ng boses nung babae. Kitang kita ko ang dimples niyang lumalabas hindi dahil sa pagngiti kundi dahil sa mariing pagbigkas ng mga salita.

“Fiancee ko si Chesca.” Pag uulit ni Hector.

“I knew it!” Biglang idiniklara ng lalaking nasa harapan.

Medyo mataba siya at singkit. Itinuro niya ako.

“Chesca Alde or FHM? I’ve seen your sexy pics all over the magazine, baby.” Kumindat siya sa akin at dinilaan niya ang kanyang labi.

Namilog ang mga mata ko sa sinabi niya.

“Oo! Tama ka dude!” Dagdag nung payat.

“What are you talking about, Jules?” Tanong ni Elena.

Pakiramdam ko naubusan na ako ng dugo sa mukha. Lalo na nang naramdaman ko ang pagkalas ng hawak ni Hector sa kamay ko.

“You… You what? Chesca?” Tanong niyang mariin.

“Yung nasa FHM? Yung model!? Bago! Kasunod nung Korean na sobrang hot? Eto yun, e! Chesca Alde, diba? Naka two piece ka dun at nakataas ang dalawang kamay mo. Shit! Di ko alam na mamimeet kita dito, Miss Chesca Alde.”

Mabilis na ang hininga ko at tiningnan ko si Hector na nakatingin sa akin at nag aapoy sa galit.

“Hector? Your fiancee is a sexy model? Hubo’t hubad ba, Jules?” Natatawang tanong ni Elena sa lalaki.


Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

You cannot copy content of this page
%d bloggers like this: