Mapapansin Kaya? – Kabanata 75

WARNING: SPG

thanks sa support people… hindi ko to matatapos kung wala kayo. salamat… abangan yung epilogue…

This is the last kb.


Kabanata 75

Sobra Sobra

Lumabas si Wade sa studion habang nasa likod niya na ang gitara. My rockstar in character.. Nakakatuwa siyang tignan. Kaya lang sumimangot siya nang nakita ang balloon sa kamay ni ko.

Kinuha ko kasi iyon kay Adam para tignan. Nag high five sila ni Adam at Austin.

“Ayos, bro?” Tanong ni Adam.

Tumango si Wade at bumaling sakin. Winagayway ko yung balloon. Sa totoo lang, alam kong ako yung makakapagpabago ng pag iisip niya, pero hindi ko alam kung paano. Pakiramdam ko, ako yung superhero na may power pero hindi alam kung paano gamitin ang power na iyon.

“Ano yan?” Sabay turo sa balloon na hawak-hawak ko.

Lumapit ako kay Wade. Nilahad niya ang bisig niya, para bang naghihingtay siyang yumakap ako sa kanya. Kaya sinandal ko ang buong katawan ko sa kanya nang ipinakita ko iyon.

Pinulupot niya ang kanyang braso sa baywang ko.

“Galing sa fans mo sa labas.” Sabi ko at tinuro ang nakalagay sa balloons.

Hinalikan niya ang pisngi ko at binasa ang nakasulat doon. Ngumuso siya.

“They love you because they love me…” Aniya.

“Ayaw mo nun? Ready silang tanggapin yung desisyon mo para lang bumalik ka?”

Umiling si Wade at hinila ako, “Tara na… Uwi na tayo…” Ngumisi siya sakin.

Sumimangot naman ako ngayon. Ayaw niya talagang paawat sa desisyon niya, ah?

Nagpadala ako sa hila niya papunta sa elevator.

“See you around, man!” Tinapik niya sa balikat si Austin at Adam.

Kakalabas naman si Zac sa studio, naabutan niya kaming paalis na. Napatingin si Zac sakin at ngumisi kay Wade.

“Basta sama ako sa kasal, ah…” Aniya.

“Whatever, Zac.” Pumihit si Wade para talikuran sila.

Ramdam ko, kita ko sa mukha niya ang panghihinayang. Magkaibigan silang apat. Mejo matagal-tagal narin silang magkasama para buuin ang Going South. Nakakalungkot isiping dumating lang ako ay gumuho agad yung pundasyong inilaan nila para sa bandang ito.

Nakakalungkot.

Alam kong kahit firm ang desisyon ni Wade tungkol dito ay hindi niya parin kayang takasan ang lungkot. Maaring hindi siya nagsisisi, hindi siya nanghinayang, pero alam kong malungkot siya.

“Wade…” Hinila ko siya pagkalabas namin sa elevator.

“Bakit?”

“Pwedeng kahit saglit lang, doon muna tayo?” Sabay turo ko sa front door ng Moon Records.

“Anong gagawin natin diyan?” Tanong niya with a confused look.

“Panonoorin ko lang ang fans mo, kakausapin.” Sabi ko.

Nakita kong kumuyom ang panga niya sa suhestyon ko. Ayaw niya.

“Please?” Hinaplos ko ang likod ng leeg niya.

Pumikit siya at humugot ng malalim na hininga.

“Alright…” Aniya at nagpahila din sakin.

Pinapanood kami ng mga nagtatrabaho sa Moon Records. Nakita ko yung mga ulo nilang sabay na gumalaw sa paglalakad naming dalawa. May ibang bumati kay Wade at kinumbinsi siyang bumalik, ngumiti lang siya at tinignan ako. Hinayaan niya akong hilain siya papunta sa front door.

Pinagbuksan kami ng security guard. Kahit na salamin naman yung pintuan at kanina ko pa nakikita yung mga fans na nakaupo sa labas, iba parin talaga yung feeling na walang barrier sa gitna ninyo.

Agad may lumapit na security guards saming dalawa ni Wade. Para bang naghahanda silang protektahan kaming dalawa.

Nagmartsa ang mga fans palapit samin. Alam ko kung gaano sila nahirapan sa pagpipigil sa pagtakbo para dumugin si Wade. Nasa tapat kami ngayon ng building. Hindi kami bumababa sa hagdanan ng Moon Records dahil may nakahilerang mga security guards sa unang baitan ng hagdanan. Kaya ang mga fans ay nanatiling sa baba. Ganun pa man, kitang-kita ko yung mga mukha nila. Iniisa-isa ko silang tinignan. Malulungkot at kakagaling lang sa iyak yung iba. Yung iba naman ay hindi maalis ang pagkamangha kay Wade.

Nasa likod ko lang si Wade, walang imik at malamig ang tingin sa mga umiidolo sa kanya.

Humakbang ako palapit sa kanila ngunit agad namang hinila ni Wade ang braso ko. Hinayaan ko siyang hawakan ang braso ko at agad na lang akong nagsalita.

“Hello po! Ako nga po pala si Reina Carmela Elizalde.” Sabi ko.

Tumango ang mga fans ngunit tahimik parin.

“Ako po yung girlfriend ni Wade…” Dagdag ko.

“Fiancee.” Pagtatama ni Wade.

Hindi ko siya pinansin. Nakatoon lang ang buong atensyon ko sa kanyang mga fans.

“Thank you po sa effort na yan…” Sabay turo ko sa pink balloons. “Na aappreciate ko po yung pagmamahal niyo kay Wade… Naappreciate ko po yung paghanga niyo sa kanya…”

Bahagyang nagbulung-bulungan ang mga fans.

“Mahal ka din po namin. Susuportahan namin si Wade…” Sabi nung mejo matanda ng fan.

Naging dahilan ito ng mas lalong umingay na bulung-bulungan. Napawi din ang bulung-bulungan nang nagsalita ulit ako.

“Pareho po tayo ng gusto… Kahit na nasaktan ako sa mga nangyari, sa mga bashers, sa mga nanira, sa lahat ng nangyari, gusto ko parin siyang bumalik sa showbiz.”

Mas lalong humigpit ang hawak ni Wade sa braso ko.

“Kung ako ang masusunod, pababalikin ko siya. Dahil una ko po siyang nakilala, at napansin, noong nasa stage siya at kinakanta ang isang napakagandang kanta. Pakiramdam ko, hindi kumpleto ang buong pagkatao niya kung wala siya sa stage…” Pumiyok ang boses ko.

Naasiwa ako sa katahimikang bumalot sa buong lugar. Ihip lang ng hangin ang narinig ko at panghihina lang ng kamay ni Wade ang naramdaman ko.

“Mahal ko po siya ng buong buo. Susuportahan ko siya kahit ano man ang gusto niya. Pero ayaw ko siyang malungkot, coz I know this is his passion. Hindi bale na yung sakit… di bale na yung lahat ng naranasan ko… ang importante sakin makita siyang masaya…”

Naramdman kong linapit niya ang bibig niya sa tainga ko.

“But I’m happy with you, Reina.”

Ngumisi ako at bumaling sa kanya.

“You will be happier with me… and with your passion, Wade.”

Napalunok siya sa sinabi ko. Damn, I love this man so much. Hindi ko alam kung paano ko nakakayang pasanin yung pagmamahal ko sa kanya dito lang sa puso ko, eh ang liit liit ng puso.

“I’ll try my very best, po, na pabalikin siya sa stage. Para kumanta… Para hangaan niyo… I love Wade completely, with or without his fame. Pero pakiramdam ko po, magiging buo yung pagkatao niya pag bumalik siya sa pagkanta…” Nilingon ko si Wade na ngayon ay nakita kong pula na ang ilong at naiiyak ng nakasimangot sakin.

Ngumisi ako at napatingin sa fans niyang ngayon ay humahagulhol na rin.

“Baguhan ka talaga, Reina… Kaya mahal na mahal kta, eh…” Bulong niya sakin.

Suminghap siya at kinusot ang mga mata.

“Mamaya pa dapat ‘to, pero sige…” Aniya at sinuyod ang mga fans niyang nag aabang ng sasabihin niya.

Biglang lumuhod si Wade sa harap ko. Halos magtatalon ako nang nakita ko pa lang siyang papaluhod. Dahil alam ko… alam ko na kung anong gagawin niya… Kahit na hindi ko iyon inaasahan, nalaman ko rin dahil sa pagluhod niya.

Nakangisi siya nang nilahad yung pulang box.

Tumili na ako ng bongga. Hindi na ako makapagpigil. Tinalikuran ko na siya at sinabunutan na yung isang guard doon.

OH MY GOODNESS! I’m hyperventilating in front of these people!

May iilan na akong nakitang kumukuha ng video…

“Marry me, Reina… Kung hindi, hindi ako babalik sa Going South.” Banta niya.

“OH MY GOOOOD! AHHHH!”

“AHHH MARRY WADE, REINA!”

“SHEMSSS! SHEMS! MARRY NA!”

“KASAL NA PLEASE!” Sigaw nang sigaw ang mga fans niya sakin.

“WE LOVE YOU REINA!” Sabay sabay silang sumigaw nito.

Hindi ko na marinig ng maayos ang lahat kasi iba-iba na yung sigaw nila. Bumabaling na rin yung mga nakaharang na guards samin at nakangising pinapanood kami.

“Of course, I’ll marry you, Wade Rivas! WHO WOULDN’T?”

Nilagay niya dahan-dahan ang singsing sa kamay ko. Naramdaman ko ang panginginig ng kamay niya habang nilalagay ito sakin. Nang tuluyan niya na itong nailagay ay tumayo na siya. Agad ko siyang niyakap.

At dahil mahigpit ang pagkakayakap ko sa kanya, hindi ko na namalayang yumuyuko na pala siya para abutin yung binti ko. Binuhat niya ako sa bisig niya at agad bumalik papasok sa Moon Records.

“WE LOVE YOU REINA! CONGRATULATIONS, WADE!” Iyon ang huli kong narinig sa mga fans niya.

Tumitili ding sumalubong ang buong staff ng Moon Records. May mga bumabati at naninisay sa kilig. Kaya lang, suplado itong si Wade at diretso lang na naglakad papuntang parking lot.

“You made me do it, Reina.” Buntong hininga ni Wade nang inilapag niya ako sa front seat ng kotse niya.

Pagkalapag niya ay inatake niya na agad ako ng halik. Malalalim at sabik na mga halik. Halos lumubog ako sa kinauupuan ko.

“Oh? May gustong mag picture nito? Sige, picturan nila!” Aniya sabay halik sakin sa leeg.

Damn! Maging ako ay sabik na sabik narin sa kanya. Mejo matagal-tagal na rin kasi yung huli naming halikan. Alam niyo na, palagi akong nasa bahay.

Padabog niyang sinarado ang pintuan at tumakbo na agad siya papunta sa driver’s seat.

“Damn, don’t tell me di na naman tayo aabot!” Aniya sabay paharurot sa sasakyan niya.

Maging ako ay gusto naring makaabot sa condo niya. Hindi ko na mapigilan ang paghaplos sa mukha niya. Sobrang gwapo niya. Yung matangos na ilong, expressive na mga mata, mapupulang labi at malalim na dimple… He’s just too hot.

Hinila niya ako palabas ng sasakyan pagkarating namin sa parking lot. Nang nakita naming kaming dalawa lang sa elevator ay agad niya na akong inatake sa loob.

Nagpapalitan kami ng halik nang gumapang yung kamay niya sa ilalim ng damit ko. He unclasped my bra easily. Hindi pa naman natatanggal yung top ko pero damang dama ko na ang init sa katawan ko at maging sa katawan niya.

Gumapang yung kamay ko sa maiinit niyang abs. Napangiti ako nang naramdaman itong nag flex.

Idiniin niya ang sarili niya sakin. Napasandal ako sa gilid ng elevator. Inangat niya ako at mas lalong hinalikan.

Mariin ng humahaplos sa gitna ng hita ko ang kanya. Hindi ko mapigilan yung pag init pa lalo ng katawan ko ngayong ramdam kong sabik na sabik niya talaga siya.

TING!

Bumukas ang elevator. Pareho kaming tumakbo ng nakahawak kamay papuntang condo niya.

“Aabot tayo, Wade!” Sabi ko.

Tumawa siya at nanginginig ang kamay niyang binuksan ang pintuan ng condo.

Pagkasarado agad ng pintuan ay balik kami sa halikan. Nilagay ko ang kamay ko sa leeg niya ang isang kamay naman ay naglalakbay sa heat inducing abs niya. Yung isang kamay niya naman ay minamasahe ang dibdib ko, yung isa ay gumagapang na sa ilalim ng shorts ko.

“Shit, di ako aabot, Reina.” Aniya sabay tulak sakin sa sofa.

Mabilis ang hininga niya habang pinapanood akong nakahiga sa sofa. Mabilis niyang tinanggal ang tshirt niya bago hinalikan ulit ako.

“Wade….”

Naaninag ko ang mga simbolo sa alibata na ang ibig sabihin ay Reina sa dibdib niya. Napalunok ako nang yumukyok siya at nag flex ulit yung abs at vline niya.

Nialagay ko ang kamay ko sa baywang niya, habang yung mga kamay niya naman ay busy sa pagtatanggal ng damit ko.

Hinalikan niya ang dibdib ko, dahan dahan at nakakakiliti. Yung isang kamay niya naman ay nilalaro ang nipple ko.

Hindi ko na mapigilan, napadaing na ako sa pangalan niya, “Wade!!!”

SHIZ!

“Tangna-” Mura niya at madaling tinatanggal ang belt niya.

Tinulungan ko siya sa pagbaba ng kanyang pants. Napapikit ako nang nakitang readyng ready na yung kanya.

Dahan-dahan niyang tinanggal ang shorts ko habang hinahalikan yung tiyan ko pababa.

“I love you so much, Reina Rivas…” Aniya at dahandahan niyang ipinasok sakin yung kanya.

KInagat ko ang labi ko.

“Kahit anong gusto mo, gagawin ko. Susundin ko. Damn, mahal na mahal kita. Sobra sobra…” Aniya.

Sinabayan ko siya sa pag galaw. Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Hinawakan ko ang braso niya.

“Mahal din…” Hindi ko matapos tapos ang sinasabi ko.

Pumilipit na lang ako sa naramdaman ko sa kalooblooban ko.

“Oh my gosh…” Sabi ko at natigilan… “Mahal na mahal din… ki… ta… Wade~” Hindi ko na kayang marinig ang sarili ko.

“Ugh, Reina!” Naramdaman kong tumigil at nanginig siya kasabay ng naramdaman ko.


Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

You cannot copy content of this page
%d bloggers like this: