Mapapansin Kaya? – Kabanata 59

Kabanata 59

All For Love

Hindi ko nabilang kung nakailang ulit kami ni Wade. Basta ang alam ko, I’m sore.

Hinahaplos niya ang buhok habang sinusubukan kong matulog. Seriously, can I sleep when he’s topless near me? Mabuti na lang at pagod na pagod ako kaya hindi ko magawang abutin man lang yung dibdib niya.

“Reina…” Bulong niya sakin.

May init akong naramdaman sa leeg ko na tumakbo hanggang dibdib ko.

“Hmmm?” Hinaplos ko ang gwapo niyang mukha.

Hindi ko masisisi ang mga tao. Masyado talagang nakakahumaling ang mukha ni Wade. Lalo na ang katawan niya. Hindi ko masisisi kung gusto siya ni Shan. Hindi ko masisisi kung maraming nababaliw sa kanya.

Hinaplos ko ang tattoo sa dibdib niya.

“Paano ito naging Reina?” Kumunot ang noo ko habang tini-trace yung tattoo.

“Alibata. Re-i-na.” Sabay turo niya sa tatlong kulot na linya. “Mahirap kasi hanapin ang kumpletong alibata, kaya yan ginamit ko.”

Tumango ako. “Bakit mo naisipang itattoo yung pangalan ko? I thought you were trying to forget me while I’m away?”

Ngumisi siya, “Yun nga, diba? I’m trying to forget you… but I couldn’t, Reina. Kaya nandyan ka.”

Umiling ako sa sinabi niya at hinaplos ulit ang perpektong mukha niya.

“Anyway, mamayang umaga…” Sabay tingin naming dalawa sa wallclock sa harap namin.

Alas tres na pala ng madaling araw. Hindi na ako nakauwi. Ayokong umuwi. Bukas na ako magpapaliwanag sa mga kapatid ko. Ni hindi na nga ako nag abalang tignan pa ang cellphone ko. Hindi naman siguro nila ako papagalitan, malaki na naman ako.

“Pupunta kami ng Cebu, may mall tour kami. Bukas sa Davao naman kami.” Aniya. “Kasama si Shan.”

Natigilan ako sa sinabi niya.

“R-Really? Yun ba yung dahilan kung bakit nasa building kayo ng manager ni Shan kahapon?” Tanong ko.

Natigilan siya at napatingin ng diretso sakin.

“You were there? Nasa building ka kahapon?”

Tumango ako, “Galing ako kay Shan kahapon para kunin yung stats niya. Tsaka kahapon din ako natanggap sa Fashion Week dahil sa tulong niya. Nakita kitang pumasok sa office ng manager niya.”

“I-I didn’t see you.” Hinalikan niya ang noo ko.

“Marami kasing media. It’s okay, naiintindihan ko naman.”

Ngumuso siya at pinagmasdan akong mabuti. Para bang naghahanap siya ng butas sa mga sinasabi ko.

“Reina, I want you to be honest with me…” Aniya.

Tumango ako at pinaglalaruan ang daliri ko.

“Alam kong mahirap talaga sa showbiz. Pagkabalik ko dito, maghahayag ako ng official statement na may girlfriend na ako. At ipapakilala kita.”

Napatingin ako sa kanya, “Don’t, Wade!” Kinabahan ako sa sinabi niya.

Kumunot ang noo niya. “Bakit?”

“A-Ayoko munang malaman ng lahat. Let’s wait for the right time.” Nanuyo ang lalamunan ko.

“Anong right time? This is the right time. Sinagot mo na ako.” Aniya.

“Pero kasi… kasagsagan pa ng Wade-Sha! I mean… hindi ba pwedeng pahupain muna iyon. Lalo na ngayong may mall tour kang kasama niya? Ano pa yung project mong kasama siya?”

“We have this… we have this magazine shoot after the awards, Reina.”

“At kayo pa ang magkasama sa awards, hindi ba? So let’s just wait, Wade. Ayokong putulin ang excitement ng fans mo sa inyo para lang sa sarili ko.”

Tinitigan niya ako na para bang hindi siya makapaniwala sa sinabi ko.

“Can you really do this, Reina?”

Tumango ako at tinago ang bibig at ilong sa kumot.

“Coz I can’t do this.”

“Wade!!!” Umirap ako. “Please naman, para sa fans mo.”

“Masisira tayo nito. You know media. Kahit walang nangyayari, gagawan nila ng storya. You know fame, Reina.”

Nanliit ang mga mata ko, “Bakit? Totoo ba talagang walang nangyayari?”

Ginulo niya ang buhok niya, “See?”

Tumawa ako, “Oo na! Sinubukan ko lang naman. I trust you, Wade.”

Tinitigan niya ako. “You have to be honest with me…”

“I’m honest. I trust you. You waited for four long years for me. At pangalan ko ang nakaukit sa dibdib mo… siguro naman hindi mo ako niloloko sa lagay na yan. I’ve grown, too, Wade. Hindi lang ikaw ang nagmature dito.”

“Hindi ko alam kung matutuwa ba ako sa sinasabi mong pagmamature mo o malulungkot.”

“Why?” Tumaas ang kilay ko.

“I want you to be obsessed with me, Reina. Like I am with you… Kung nagmature ka, ibig sabihin mas pipiliin mong pakawalan ako? No. I want you to wrap me up. I want you to chain me just to be with you.”

Ngumisi ako sa sinabi niya. Lumalapit kasi ang mukha niya sa mukha ko.

“Mangako ka sakin na kahit anong marinig mo tungkol samin ni Shan, hindi ka maniniwala, alright?”

“Okay… Pero dapat ka ring magpaliwanag twing may lalabas na issue.”

“Of course, Reina. Basta sa oras na makita kong masisira na talaga ang relasyon natin, hindi ako magdadalawang isip na iwan ang showbiz para sayo.”

“You have a contract, Wade. You can’t just breach it.”

Nagkibit-balikat siya, “Basta yan ang tandaan mo. You are my first priority… ikaw yung laman ng buhay ko. Everything else is just details.”

Hinalikan niya ang lips ko. Mariin at matagal. Halos bumaon ako sa unan dahil sa halik niya. Naglakbay ulit yung kamay niya sa dibdib ko. Napapikit ako sa nakakalasing niyang halik.

“Wade…”

Tumigil siya sa paghalik para ngumisi.

“Yes, Reina.”

HUmalakhak siya at hinalikan ulit ang labi ko.

“Are you addicted now?” Bulong niya sa tainga ko.

It sent shivers down my spine. Hinila niya ako at pumatong siya sakin.

My gosh, Rivas! Madaling araw na, hindi pa tayo nakakatulog! Binahagi niya ulit ang binti ko.

“Panghuli na ito, hanggang sa bumalik ako.”

Kinaumagahan, nagising ako sa haplos ni Wade sa buhok ko. Kinusot ko ang mata ko at tinitigan siyang nakabihis na. May tumutunog na cellphone sa tabi niya.

“Anong oras ang flight mo?” Tanong ko.

“9:30.” Aniya.

“Alas nuwebe na, oh!” Napaupo ako at narealize na nakahubad pa pala ako.

Uminit ang pisngi ko at tinakpa ang buong katawan ko. Humalakhak siya at tinitigan ako na para bang hinuhubaran ulit.

“WADE!” Hinampas ko ang braso niya. “Kunin mo ang mga damit ko… Bilis! Malilate ka na. Answer your-your phone, too.”

Hinagis niya sakin ang phone niya. Nakita kong si Mr. Manzano yung tumatawag.

“Ikaw na lang ang sumagot. Sabihin mo na lang kaya na may ginagawa pa tayo dito sa kama. Susunod na lang ako sa Cebu?”

Hinampas ko ulit ang braso niya, “Are you crazy?”

Ngumisi lang siya sakin, “Tinatamad akong umalis lalo na pag nakikita kitang nakahubad sa kama ko. Parang nanghihina ang binti ko.”

“Wade!” Uminit ang pisngi ko. “Si-Sige na… Umalis ka na! Please.” Tinulak ko siya palayo sa kama habang hinahawakan ko ang kumot na nakapulupot sa katawan ko.

“I want to stay, Reina.” Nag puppy eyes pa ang mokong.

Hindi ko mapigilan ang ngiti ko.

Kahit na hindi ko naman talaga gusto ang ideya na kasama niya si Shan sa Cebu at sa kung saan pang mall tour nila, pero naniniwala naman ako sa kanya. Somehow, nawala na yung doubt ko. Hindi si Shan yung kalaban ko dito, ang tanging kinakatakutan ko ay yung fans nila ni Wade. Natatakot ako sa kanila. Yung mga elementong dala ng fame na tinatamasa niya, iyon ang tunay na kalaban dito. Coz I know, Wade’s faithful with me.

“Sige na…”

“Okay, pero sa isang kondisyon…” Ngumisi siya.

“What?” Tinitigan ko siya.

“Isang gabi akong mawawala diba, pagbalik ko, gusto ko dito ka ulit sa condo ko matulog.”

Napalunok ako sa evil smile niya.

“Kung ayaw mo… hindi kita pipilitin. That means, di rin ako sasama at dito lang ako kasama mo.”

“Oo na!” Tumawa ako. “Ang kulit mo. Oo, promise.” Sabi ko.

“Good.”

Lumapit siya sakin at hinalikan ako sa labi.

“I’ll be back, Reina.” Tumindig ang balahibo ko sa malamig niyang boses. “Kaya siguraduhin mong pagbalik ko, nandito ka.” Hinaplos niya ang pisngi ko.

“Oo, I promise.” Ngumisi ako at humalukipkip siya.

Tumunog ulit ang cellphone niya. Suminghap siya at dinampot ito.

“Alis na ako, Reina. Alagaan mo bahay natin, ah?” Humalakhak siya. “Siguraduhin mong nakahain ka pagdating ko.”

“What?” Nakalayo na siya kaya hindi ko mahampas.

Hinagis ko na lang yung unan sa kanya. Tumatawa siya habang pumipihit para buksan ang pintuan.

Umiling ako nang narinig na nakalabas na siya. I need my clothes… I need to go home… My family is probably freaking out. Nagpasearch and rescue kaya ang mga iyon?

Nagtaxi ako pauwi. Mabuti na lang mukhang wala namang mga police sa labas ng bahay para maireport ang MISSING person. Naglowbat din ang cellphone ko kaya hindi ko alam kung anong mga reaksyon nila.

Bubuksan ko na sana yung pintuan nang binuksan ito ni Liam galing sa loob.

“REINA! Where have you been?” Sigaw ni Dashiel galing sa sala.

“I told you, Dash, she’s with Coreen.” Untag ni Rozen.

Kinindatan niya ako. Nahuli siya ni Noah na kinikindatan ako pero tahimik lang siyang nakamasid sakin.

“Hinatid kita dito kagabi. Imposibleng may lakad din kayo ni Coreen! You were like… like devastated last night!” Sabi ni Liam.

“Tama si Rozen, I’m with Coreen.” Sabi ko.

Napalunok ako sa pagsisinungaling ko.

“Tsss.” Narinig ko ang marahang angal ni Noah sa sinabi ko.

“Ba’t di ka tumawag? Bakit di mo sinasagot yung tawag namin?” Tanong ni Kuya Dash.

“Kasi… kuya… busy kami ni Coreen sa pag… uhmm…”

“Movie marathon.” Sabi ni Rozen.

“Kung sila ang magkasama ni Coreen kagabi, Rozen, edi sino yung kasama mo kagabi?” Matabang at biglaang tanong ni Noah kay Rozen.

Kumunot ang noo ni Rozen, “Friends, Noah.” Inirapan niya si Noah.

“Uhm. Kami ang magkasama ni Coreen kagabi. Hindi ko namalayan ang cellphone ko. I’m sorry, kuya Dash. Sorry, Noah, Liam…” Sabi ko sabay pisil sa mga daliri.

“See? I told you…” Nagkibit-balikat si Rozen at tumayo. “You’re just too over protective. She’s twenty-two. Hindi na siya teenager.”

Nagwalk out si Rozen na para bang hindi siya over protective noon.

“Tumawag karin minsan, Reina. Nang di namin maisipang nakidnap ka o nagtanan.” Matabang na sinabi ni Noah.

“Yes, po… I’m sorry.”

Tumakbo ako paakyat sa taas para habulin si Rozen. Hindi ko na nilingon si Liam, Noah at Kuya Dash sa baba.

Nagkunware akong sa kwarto ako pupunta, kahit na ang totoo ay umikot ako para makapunta sa kwarto ni Rozen.

Kumatok ako.

“What is it, Noah?! Stupid!” Sigaw niya.

Napatalon ako sa sigaw niyang galit na galit.

“Rozen, this is me, Reina.”

Pinagbuksan niya ako ng pintuan.

“Yes, baby?” Malambing niyang sinabi pagkabukas niya.

“B-B-Bakit mo ako pinagtatakpan?”

Yumuko siya at binuksan ang pintuan. Matagal na akong hindi nakakadayo sa kwarto ni Rozen. Kulay mint green ang walls nito. Noon, may mga poster ng sikat na soccer players dito, pero ngayon, plain na lang ito, isang frame na lang ng nakatalikod na babae ang nasa dingding ang meron.

“I know you’re with him, Reina. Nagbabayad lang ako ng utang kong apat na taon sa inyo.”

“HUH?”

Humiga siya sa kanyang kama at tumingala sakin. “I’ve seen him, Reina. Nakita ko kung paano siya nung wala ka. It wasn’t for the money… It wasn’t for the fame… It was for something else.”

Humalukipkip ako at ngumisi.

“Something else, Rozen? Something else na pamilyar sayo?”

Ngumisi siya, “It was all for love.”


Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

You cannot copy content of this page
%d bloggers like this: