Baka Sakali 3 – Kabanata 25

Kabanata 25

Ngiti

Nakahilig ang ulo ko sa isang malaking sofa. Ako lang yata itong nagpaparty na mukhang puyat.

“Rosie, phone mo. Lumilindol sa buong lamesa. Kanina pa ‘yan nag vavibrate!” sigaw ni Belle sa gitna ng malakas na house music.

Dumilat ako at kinuha ang aking purse, kung nasaan ang cellphone ko.Sumasayaw na si Callix, Ava, at Karl sa dancefloor. Tanging si Belle, Edward at Josh na lang ang natitira sa aming lamesa.

Tiningnan ko ang cellphone ko.

Simula kagabi, parang nawala ulit ako sa tinatahak kong landas. Pakiramdam ko unti unti ulit akong lumiliko. Pakiramdam ko niloloko ko lang ang sarili ko. Paulit ulit kong sinabi sa sarili ko na ayos lang iyon. Paano ba mag move on? Hindi ba ganoon naman talaga? Sa una, mag aalinlangan ka pa at magmumukha kang napipilitan. Eventually, new feelings will grow within you. This is what I’m doing. There’s not need to get confused.

Duke:

How’s the party?

Binalik ko sa purse ang cellphone ko. Hinilot ko ang aking sentido at hinilig ulit ang ulo sa sofa.

“May sakit ka ba, Rosie?” tanong ni Belle.

“Huh? Wala…” sabi ko nang ‘di dumidilat.

“Kanina ka pa walang gana ah?”

“Medyo masakit lang ang ulo ko…” sa kakapuyat kagabi.

Masasaktan ko si Duke. Kailan ko siya sasagutin? Saan patungo ang ginagawa naming ito? Buhol buhol ang mga tanong sa aking utak. Tama ba ito? I know that Maggie’s right… Maybe… Maybe I’ll live with it. Eventually, matatanggap ko na kahit mahal ko pa si Jacob, maaappreciate ko ang presensya ni Duke.

Ngayon… naiintindihan ko na si Auntie Precy. I know what she’s gone through. I know why she only loved Don Juan Antonio. Dahil syempre, kung pipilitin niyang magmahal ng iba, masasaktan lang sila dahil ang totoo kay Don Juan parin siya. But do I repeat what she did? No… I refuse to do that. That’s really hard. This one in front of me is easy.

“Hello?” narinig ko si Karl sa kanyang cellphone.

Imbes na ihilig lang ang ulo doon sa sofa ay umayos na ako sa pagkakaupo. Dalawang shot ng vodka ang dire diretso kong nilagok. Baka sakaling maging maayos ako pag uminom.

“O? Talaga!? Sa mga sofa!” ani Karl sabay pasada ng tingin.

Nagkatinginan kaming dalawa.

“Sino ‘yan?” tanong ni Callix.

“Ah! Sina Leo at Teddy. Nandito sila sa parehong bar.”

What the heck? Really? And Jacob with Felicity too, that’s for sure!

“Tapos? Pinapunta mo dito?” tanong ko.

“Eh nagtanong kung nasaan tayo…” Nagkibit ng balikat si Karl.

“Paano nila nalaman na nandito tayo?” tanong ko.

“Nag upload ako ng picture kanina…” sagot ni Callix.

Damn it!

“Bakit? May problema ka ba sa kanila, Rosie?” tanong ni Callix.

Bago pa ako makasagot ay dumating na si Louie at Teddy. Kaliwa’t kanang high five ang binigay nila sa kay Karl, Callix, Edward, at Josh.

Nilingon ko ang likod nila at wala naman si Jacob doon. Silang dalawa lang. Naupo sila sa sofa namin at nag kwentuhan tungkol sa kung anu-ano.

“Rosie!” ani Teddy sa akin.

Ngumiti ako. Sinuklian niya rin iyon ng ngiti.

“Tara Belle! Sayaw tayo!” ani Ava.

Tumayo silang dalawa ni Ava. Sumunod si Louie sa kanila. Nagsalin ulit ako ng unumin sa aking baso. Wala si Jacob. Calm down, Rosie…

“Kailan pa kayo nakabalik dito?” tanong ko.

“Noong isang araw pa ako. Sumama ako kay Ron at April. May honeymoon daw ang dalawa.”

“Oh? Saan sila nag honeymoon?” tanong ko.

“Sa Batangas daw…”

Then I remember Duke’s offer. Bumagsak ang tingin ko sa inumin ko at nilagok ko ito. Sasama pa ba ako doon? I feel like I’m being unfair to Duke. Ito rin ba ang naramdaman ni Auntie noon tuwing may ineentertain siyang iba? Na si Don Juan parin talaga?

“Oh? Kailan ang uwi nila?” tanong ko.

“Siguro nakauwi na ang mga iyon sa birthday ni Leo. Nga pala… pumunta ka ha?” ani Teddy.

“Asan nga pala si Leo?” tanong ni Karl.

“Andoon pa sa labas. Kasama si Jacob.”

Halos mailuwa ko ang iniinom ko. So much for concluding na wala siya! The hell?

“Don’t worry, Rosie… Mag isa si Jacob.”

“Ha? What do you mean?” Patay malisya kong sinabi.

Umiling si Teddy at nginitian ako.

“Bakit nga pala kayo nandito?” winala ko ang usapan.

“Nagkayayaan lang. Minsan lang kami sabay sabay na nandito. Si Louie baka mamalagi na sa Alegria, e.”

“Oh? Sa negosyo ‘no?”

“Si Jacob rin, baka mamalagi sa Alegria.”

Nag iwas ako ng tingin. Kitang kita ko ang kuryosidad sa mga mata ni Teddy nang sinabi iyon sa akin.

Bakit mamamalagi si Jacob sa Alegria? Akala ko ba Manila based siya?

“Ganoon ba?” sabi ko sabay tingin sa tumayong si Josh at Edward.

Umiling ako. Nakita kong may gusto silang lapitan na mga babae para pormahan. Biniro ko pa sila na isama nila si Karl. Talagang sumama ang mokong sa pamomorma.

“Hello, dude! Asan na ba kayo?” ani Teddy. “Ang tagal n’yo namang pumasok! Ano nakahanap ka ng chic diyan?”

Tumikhim ako at uminom ng tubig. Inayos ko ang damit ko. I’m wearing a black tube top dress.

“O sige… Lina kayo…” ani Teddy at binaba na ang cellphone. “Si Leo…” paliwanag niya sa akin.

Ilang sandali ang nakalipas ay naaninag ko na si Leo. Tumuwid ako sa pagkakaupo ko. Nasulyapan ko pa si Jacob sa likod niya. Mag isa nga siya. Tunay na wala si Felicity.

“Oh? Nandito ka pa?” Humagalpak si Leo sabay highfive kay Teddy.

“Ang tagal n’yo e!” ani Teddy.

Bumaling ako kina Karl. I don’t want to be awkward. Kaya laking pasasalamat ko nang bumalik si Karl at si Josh sa mesa. Si Edward ay nakasayaw na ang babaeng pinormahan sa dancefloor.

“Dude!”

Bumalik din si Callix at kaliwa’t kanan ang high five. Tahimik lang ako habang nag uusap usap sila. Umupo si Jacob sa tabi ni Teddy. Nakita kong nag tawag kaagad siya ng waiter at umorder na. Nag iwas ako ng tingin.

“Nasa kabilang lamesa ang mga pinsan ko. Pupuntahan ko lang…” ani Teddy at tumayo na.

“Sama ako…” ani Leo pero bago siya umalis ay nagbilin ng order sa waiter.

Ang natitira sa lamesa ay ako, si Callix, Karl, Josh, at Jacob na lang. Nang tumayo si Josh at Karl para pumuntang dancefloor ay nanlamig na ako. Tangina, bakit naiiwan kami?

“Uh, susundan ko lang si Belle. Medyo lasing pa naman iyon.”

What the heck? Why are we alone here?

Umiling ako at bahagyang natawa dahil naiwan kami. Seryoso ang ekspresyon ni Jacob nang tumingin siya sa akin. Bumaling siya sa lumapit na waiter at nakita kong tubig ang inorder niya at isang shot ng whiskey.

“Hindi ka sasayaw?” tanong ni Jacob sa akin.

Nanatili ang mga mata ko sa baso. Umiling ako bilang sagot.

“Ikaw? Ayos lang ako dito.” Tumawa ako. “You can dance. You don’t have to worry about me here…”

“Hindi na,” ani Jacob.

Oh… right! May girlfriend siya. Bakit pa siya sasayaw, ‘di ba?

“Sorry nga pala kahapon, ha? Pakiramdam ko nagutom ka kaka antay…” sabi ko.

“Hindi naman… Kumain naman ako bago pumunta doon. ‘Tsaka niyaya naman ako ni Maggie at James, tinanggihan ko dahil busog pa ako. Anong oras pala ang out mo sa trabaho?”

Hindi ko alam kung bakit naninikip ang dibdib ko. Para itong pinipiga. I tried to act calm but I just couldn’t.

“I-Uhm… Alas kuatro y media ang out ko. Natagalan lang ako kasi nag dinner kami nina Karl kahapon. Kakabalik lang kasi ni Josh, e. Nanlibre…”

Tumango siya.

“Next time na pumunta ka sa bahay, magsabi ka sa akin para hindi naman ganoon.”

He smiled. Parang kinukurot ang puso ko. Damn that smile. I remember that so well. “Next time…”

May next time pa ba, ha, Rosie? Tangina.

Natigil kami sa pag uusap nang bumalik si Leo. Natatawa pa ito pagkabalik. Parang nag asaran yata sila sa mesa nina Teddy.

“Ano?” tanong ni Jacob.

“Itong si Teddy, ililibre niya daw ako pag nilapitan ko ‘yong expat…”

“Tapos? Lalapitan mo?” tanong ni Jacob sabay tawa.

“Asan diyan, Leo?” tanong ko sabay hagilap sa buong bar.

Sa counter, may nakita akong mag isang koreana o chinese.

“Mamaya may boyfriend ‘yan…” Kinuha ni Leo ang whiskey at pinangalahati. “Pero… sige. Ililibre kahit na anong order daw. Oorder talaga ako ng mamahaling wine para sa ating lahat!”

“Maganda…” sabi ko sabay tingin kay Leo.

“Mas maganda ka pa…” ani Jacob.

What? Nanatili ang tingin ko kay Leo. Ngumisi si Leo sa akin.

“Humanda talaga si Teddy…”

Dumiretso na si Leo doon sa counter. Sinundan ko siya ng tingin. Ganoon din yata ang ginawa ni Jacob.

“Hmmm…”

Napalingon ako kay Jacob.

“Bakit?”

Nanatili ang tingin ni Jacob sa babae.

“‘Yan yata ‘yong transgender na pinormahan ni Teddy kasi akala niya babae!”

“What?” napalingon ako kay Leo na ngayon ay kakausapin na ang babae. “There’s nothing wrong with being a transgender…”

“Wala nga. Pero kung straight ka, hindi pwede ‘yan…”

Nakita naming umiling si Leo at natigilan. Humagalpak si Jacob. Umiling lamang ako ngunit di ko mapigilan ang mapangiti. Ang mga trip talaga ng mga unggoy na ito.

Bumalik si Teddy sa aming lamesa sabay high five kay Jacob.

“Baliw ka talaga, Teddy!” ani Jacob.

“Hoy!” sigaw ni Leo, pabalik na sa amin.

Kitang kita ko ang pamumula ng kanyang pisngi. Nagtawanan kaming lahat.

“Nilapitan ko! Nilapitan ko! Libre mo ako!” ani Leo.

Umirap si Teddy. “Whatever.”

Umorder si Teddy ng isang mamahaling wine. Sabay silang dalawang dumiretso sa dancefloor leaving me alone with Jacob once again.

“Mga baliw talaga ang mga ‘yan.”

“Oo nga… walang pinagbago…” sabi ko.

Inubos ko ang kalahating tubig sa aking baso. Siguro sakto na iyong nainom kong alak ngayon.

“Water?” tanong ni Jacob nang nakitang ubos na ang tubig ko.

“Yes, please…” sabi ko.

I can’t explain how awkward this is!

Naramdaman ko ang paglindol sa lamesa habang nilalapag ni Jacob ang tubig malapit sa akin. Kinuha ko kaagad ang purse ko. I don’t want to draw too much attention so I need to see the message right away.

Duke:

Hey… I’m worried.

Shit…

Ako:

I’m sorry. I’m preoccupied with the party.

Duke:

Did you dance? Sinong maghahatid sa’yo pag uwi mo? Do you want me to pick you up?

Napatingin ako sa dancefloor. Tahimik lamang si Jacob, parang hinihintay akong magsalita pagkatapos ng panandaliang katahimikan.

Ako:

Si Karl…

Which is true. I won’t let Jacob drive me home kahit na ipagkanulo pa kami ng mga kaibigan ko. O kahit na sabihing friendly gesture iyon.

“Hi! I can see that you want to dance judging by the way you look at the dancefloor… Here… take my hand…” anang isang lalaki sabay lahad ng kamay sa akin.

Napatingin ako kay Jacob. Kitang kita ko ang pag igting ng panga ni Jacob habang nakatingin sa lalaki.

“Nag uusap kami. She can’t dance…” malamig ngunit mahinahon niyang sabi sa lalaki.

“Oh! I’m sorry. I didn’t mean to interrupt. I just thought she wants to dance…”

Umalis ang lalaki. Sinundan iyon ng tingin ni Jacob. Huminga ako ng malalim.

“Hayaan mo na. Ganyan talaga pag nasa bar. Gagawin ng iba ang lahat makasayaw lang…”

Bumaling si Jacob sa akin. “Noon ba… Paano ka nakakawala pag may ganyan?”

“Minsan sinasabi ko na… may boyfriend na ako.” Really, Rosie? “O minsan… boyfriend si Karl.”

“Buti di ka kinukulit masyado?”

“Kapag nandyan si Karl, hindi ako kinukulit. Kapag mag isa ako, ‘yan… may mangungulit,” sagot ko.

“Tapos? Anong sinasabi mo?” He looks so attentive.

Nagkibit ako ng balikat. “May boyfriend. Paulit ulit lang hanggang sa mag sawa…”

“Tss… Lalo na ngayon na may billboard kang bago, ‘di ba?”

Tumikhim ako. “Uh… Yup… But… the people in clubs don’t usually remember me as the billboard model so… it doesn’t matter. May iba… pero madalas, hindi nila maaalala.”

Nag vibrate ulit ang cellphone ko. Tumuwid sa pagkakaupo si Jacob. Binasa ko ang mensahe ni Duke.

Duke:

Text me pag pauwi ka na…

Sumulyap ako kay Jacob. Naabutan kong nakatingin siya aking cellphone. Nagkatinginan kaming dalawa.

“Uh… kailan uwi mo sa Alegria?” tanong ko.

“Hindi pa ako sigurado. Siguro sa makalawa…” ani Jacob. “Ikaw? Kailan ang balik mo doon?”

“Hindi pa ako sigurado.”

“Babalik ka pa ba doon?”

“Uh, nangako ako kay Auntie Precy na babalik ako…”

“May plano ka sanang hindi na bumalik?”

Shit!

“Uh… hindi naman.”

Tumango si Jacob. Natahimik ulit kaming dalawa. Nakakabingi at nakakapanindig balahibo ang katahimikan na namagitan sa amin. Kung hindi lang bumalik sina Karl, Ava, at Belle ay makakarinig na talaga ako ng crickets…

“Magsaya naman kayo! Ano? Sayaw, Rosie!” ani Karl.

Umiling ako. Uminom lang noong wine na binili ni Teddy ang tatlo at bumalik na ulit sa dancefloor. Naiwan ulit kami ni Jacob doon.

Napatingin ako kay Jacob na ngayon ay tulala sa kanyang baso. Sinamantala ko ang pagkakataong iyon para titigan ang kanyang mukha. He’s really so handsome. Like a manly model straight from a men’s magazine.

“Kumusta ang negosyo?” tanong ko.

Napatingin siya sa akin. “Maayos naman.”

“Balita ko… dalawang palapag daw ang sakop ng Headquarters ng J.A. dito sa Maynila, a? ‘Tsaka napansin ko noong pumunta ako sa pabrika, may bagong building…”

Tumango siya. “Oo. Gusto mong pumasyal sa HQ dito sa Maynila?”

Napawi ang ngiti ko. Tumikhim si Jacob. He probably understood why I couldn’t accept that.

“Maganda na…” simpleng nasabi niya.

Tumango ako at bumaling sa baso ko.

“Ikaw? Kumusta ang trabaho?” Hindi siya makatingin sa akin.

“Maayos naman…”

“Mabuti… May plano ka bang mangibang bansa ulit?”

“Kung may chance o opportunity, ayos din. Pero kuntento ako ngayon sa trabaho ko sa VMalls.”

“Lumipat sa ibang trabaho? O… magpapromote? Mayroon.”

“Promote, sure! Lipat? Saan naman? I can’t think of any company. Besides, I owe VMalls almost everything. Hindi ko mapapag aral si Maggie kung wala ang V Malls.”

Natahimik si Jacob. Nanatili siyang nakatingin sa kanyang baso.

Bumalik ang mga kaibigan namin. Napagod yata sila sa kakasayaw kaya nanatili na sila sa lamesa. Tahimik na ako. Ganoon din si Jacob. Ala una nang nagdesisyon kaming mga girls na umuwi. Gusto ko na ring umuwi.

“Uwi na tayo, Karl…” bulong ko kay Karl.

Umiling siya. “Mamaya na…”

“Gusto mo nang umuwi, Rosie?” tanong ni Jacob.

Napatingin si Leo sa akin. Tumikhim ako at bahagyang kinurot ang braso ni Karl. Napatingin si Jacob sa kamay ko at napaawang ang bibig niya. Mabilis kong inalis ang kamay ko sa braso ni Karl.

“Hindi na… Ihahatid naman ako ni Karl…”

“Oo! Oo, ihahatid ko siya!” ani Karl.

Tinikom ni Jacob ang bibig niya at tumango siya ng isang beses. Shit! Nakita niya iyong pagkurot ko sa braso ni Karl.

Tumayo ako. Ganoon din si Ava na sasabay na rin sa amin. Nag beso ako kay Belle dahil maiiwan siya sa pag aantay niya kay Callix.

“Alis na ako! Bye guys…” sabay kaway ko sa mga boys.

Kumaway si Leo, Louie, at Josh sa akin. Tumango lamang ang iba. Nanatili ang tingin ni Jacob sa kanyang inumin.

“Jacob… mauna na ako.”

Nag angat siya ng tingin sa akin at tumango ulit ng marahan. Ngumiti pa ako para mangiti rin siya. I’m sorry for doing that. Pakiramdam ko, naramdaman niyang ayaw kong siya ang mag hatid sa akin.

Tumango siyang muli. “Ingat kayo…”

“See you… uh… Jacob…”

“See you.”

“Wait, Rosie. Hingi ako ng number mo para ma contact na kita,” ani Leo sabay tayo at kuha ng cellphone.

Sumulyap ako kay Jacob at nakita kong ininom niya ng diretso ang wine. Hindi ko na mapigilan ang pag singit.

“Jacob, dahan dahan lang. Mag dadrive ka pa…” sabi ko.

Nag angat siya ng tingin sa akin. “Huli na ‘yon…”

Tumango ako at bumaling kay Leo. Naabutan kong nakatingin si Leo sa akin. His smirk showed. “Sige na… Number mo na…”

Binigay ko sa kanya ang number ko. Pagkatapos ay nagpaalam ulit ako. Nang palayo kami ay nilingon ko ulit ang lamesa. Nakita kong nakatingin si Jacob sa akin. Kumaway ulit ako sa kanya at malapad na ngumiti. Tipid din niyang tinugunan ang ngiti ko.

Kinagat ko ang labi ko at lumabas na ng bar. Tahimik ako habang naglalakad patungo sa sasakyan ni Karl.

“Anong problema mo, Roseanne?”

Napawi ang ngiti ko sa tanong ni Karl. “Kanina ka pa pangiti ngiti!”

Tumawa si Ava. “Hmmm…”

“Ha? Wala!” Kumunot ang noo ko at binuksan na ang pintuan ng sasakyan ni Karl.

Nang naupo ako doon ay pumikit ako ng marahan. Lord, please help me.


One thought on “Baka Sakali 3 – Kabanata 25

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

You cannot copy content of this page
%d bloggers like this: