Mapapansin Kaya? – Kabanata 73

Kabanata 73

Pre Nuptial

Buong araw, iyon lang ang laman ng news. Ipinakita sa TV ang umiiyak at nag wewelgang mga fans sa labas ng istasyon at Moon Records.

“Hindi naman kami lahat yung nambully kay Reina! Bakit nasali kami?” Sabi nung isang umiiyak at may dalang tarpaulin ni Wade.

Ibalik si Wade! – Yun ang laman ng mga tarp at karatulang dala-dala nila.

Gigil na gigil na akong puntahan si Wade pero dahil nangako ako sa kanyang hindi ako lalabas ng bahay.

Sa sobrang paranoid ko, napatalon na ako nang narinig kong tumunog ang cellphone ko. Napatingin ako sa buong pamilya ko, kasama si Liam at Coreen na pare-parehong nakatitig sakin. Para bang gusto rin nilang sagutin yung cellphone ko.

Tumayo ako at umalis para pumuntang kwarto.

Nang nakalapit na ako sa hagdanan ay halos masamid na ako sa pagtakbi papuntang kwarto…

“Hello, Wade?” Sabi ko nang nakarating na sa pintuan ng kwarto ko.

“You okay?”

Halos maiyak ako sa tanong niya. Pagkatapos ng ginawa niya, tingin niya matitinag pa ako? Hindi na! Hinding hindi! Kahit ano pa yang ibato sakin, okay na okay ako. Simula palang, siya naman talaga ang nagbibigay ng lakas sakin. Lagi niyang pinaparamdam sakin na ako yung bumubuo sa pagkatao niya. Pero ang totoo nito ay siya itong bumubuo sa pagkatao ko. Hindi ako magkakaroon ng lakas ng loob kung wala siya… Hindi mangyayari ang lahat ng ito kung wala siya.

“B-Bakit mo ako tinatanong?” Nabasag ang boses ko.

Hindi ko na mapigilan ang pag iyak ko.

“Are YOU okay? Ikaw itong umalis ng showbiz. It’s your dream, Wade. Why leave your dream just for me?”

Naisip ko yung pagiging walang kwenta ko noon. Iniwan ko siya. Hindi sapat na dahilan yung excuse ko noon sa pag iwan ko sa kanya… hindi sapat yun para saktan ko siya.

“Of course, I’m okay kung okay ka… Kaya are you okay, Reina?”

Humikbi pa ako lalo. I can’t take this. He’s just too darn good for me…

“Yes, I’m okay pag nandyan ka.” Pumikit ako.

“Bakit ka umiiyak?”

Natawa ako sa tanong niya, “Ikaw ba marinig yung speech mo sa TV, hindi ka ba maiiyak?”

Humalakhak din siya.

“Is this okay, Wade? Yung pag talikod mo? How bout the band? Madidisband? You’re the vocalist, for God’s sake? What about Zac? Austin? and Adam? Mr. Manzano?”

“Nasabi ko na sa kanila, Reina. Besides, wala naman silang magagawa. Mag eexpire na ako next month. Wala na silang hold sakin.”

“Wade, this isn’t a joke. It’s your career.”

“May naipon ako, Reina. My family bought this farm sa Alegria. At marami na rin akong-“

“That’s not what I mean, Wade. It’s your passion we are talking about… Yung music. You are really talented… You belong there. Sayo ang stage, Wade.”

Suminghap siya, “No, Reina. I’ll protect you. Ikaw ang priority ko. Kaya hindi na magbabago ang isip ko.”

Napalunok ako.

“Are you really sure about this?” Tanong ko.

“Yes. Really sure, Reina.”

Pumikit na lang ako. Hindi ako makapaniwala. Tulad ng mga fans niya, nanghihinayang din ako sa pag alis niya sa showbiz! Phenomenal ang pag sikat nila. Siya yung lead, siya yung center of attention, siya yung aalis. Sayang! At lahat ng iyan gagawin niya para sakin.

“Magpahinga ka muna ngayong araw, okay? Hindi kita papupuntahin dito o pupuntahan diyan.” He chuckled.

Nanghina ako. I really really want to be with him. Kaso… pakiramdam ko sa oras na magkita kami hindi na ulit ako hihiwalay sa kanya. Gugustuhin ko na lang na nasa tabi niya parati.

“Papunta na ang parents ko galing Alegria. Pupunta kami diyan, bukas, mamamanhikan. I’ll marry you, kahit na ayaw ng pamilya mo, I’ll marry you, Reina.”

Hindi matanggal sa utak ko ang mga banta ni Wade. Maging sa panaginip ko ay dumalaw ito sakin. Matamis na banta… I love you so much, Wade.

Nagising na lang ako sa panibagong araw. Tinanghali pala ako ng gising. Ang sarap pala ng tulog ko.

Biglang may kumatok sa pintuan ko.

“Sino yan?” Sigaw ko kahit napapaos pa ang boses ko.

“Ma’am Reina, salamat naman, gising ka na po ba?”

Mahina ang boses ng katulong namin. Halos hindi ko marinig dahil sarado naman kasi yung pintuan ng kwarto ko.

Inaantok pa akong bumangon. Nakapikit pa ako habang naglalakad. Binuksan ko yung pinto at naaninag ang natatarantang mukha ng katulong.

“Naku ho!” Sigaw niya sa mukha ko. “Hindi ka pa po pala naliligo! Hindi ba sinabi sayo ni Wade…” Iba yung tono ng Wade niya.

Nagising ako dun sa tono. Para kasing isa siya sa mga nag nanasa.

“… ni Wade na pupunta siya dito kasama yung pamilya niya?”

Nanlaki ang mga mata ko nang narealize na oo nga pala, sinabi nga pala iyon ni Wade sakin.

“P-Po? nandyan na ba sila?”

Tumango si manang, “Oo! Kanina pa. Nasa baba. Kausap yung mommy at daddy mo. Kanina pa nila ako inuutusang gisingin ka kaya lang tulog na tulog ka.”

JUSKO! Buti hindi si Wade ang pumunta dito at gumising sakin!

Agad kong nicheck ang muta at laway ko. Meron ba? Makaligo na nga muna! Nagmadali akong pumunta sa banyo at naligo. Pakiramdam ko wisik-wisik lang yung ginawa ko sa sobrang bilis.

Nakatuwalya pa ako nang lumabas para magbihis pero langya, bumungad sakin ang magulo kong kwarto! Nagkalat ang mga photo album at kung anu-anu pang abubut ko noon. Mukhang may nag halungkat ng baul ko!

Nakita kong nakasimangot na tinitignan ni Wade ang isang spring notebook na malaki.

“WADE?” Sabi ko.

Tumingala siya at pinasadahan ng tingin ang buong katawan ko. Uminit ang pisngi ko. Buong akala ko ay aasarin niya na naman ako ng mga bastos na hirit niya pero nakasimangot lang siya habang iniisa-isa ang parte ng katawan ko.

“Anyare? Kumusta yung pag uusap ni mommy at daddy sa mga magulang mo? Sorry, wala pa ako. Tinanghali ako.” Sabi ko sabay kuha ng damit sa closet.

Sinusubukan kong umilag sa titig niyang hindi matanggal-tanggal sakin. Pero nakasimagot parin naman siya.

“Hinihintay ka namin.” Masungit niyang sagot.

Kumunot ang noo ko at sinarado ang closet room para makapagbihis na ako. Narinig ko ang pagtayo niya at paglapit sakin.

“Mag bibihis muna ako.” Sabi ko sabay kuha sa tuwalya para makapag panty na at bra habang nasa labas pa siya.

Bigla niyang binuksan yung pintuan. Naka sarado iyon pero nabuksan niya. Ewan ko kung paano niya ginawa.

“AHH!” Halos mapatili ako.

Seryoso parin ang mukha niya. Nagmadali akong kunin ulit ang tuwalya. Panty pa lang naisusuot ko. Mas lalo akong naasiwa nang nakatitig siya ng nakasimangot sa dibdib ko.

“Manyak ka!” Sigaw ko.

Pero mukhang hindi niya ata yun narinig.

“Sino ‘to?” Iyon ang tanong niya sakin habang ipinapakita ang lumang barbie autograph ko.

“Huh?”

Inayos ko yung tuwalya at tinignan iyung tinuturo niya.

“Ynigo Sanchez?” Sabi ko habang binabasa ko ang sulat kamay ko. “Classmate ko yan noong highschool.”

“Nasan na siya ngayon?”

Uminit ang pisngi ko nang narealize kung bakit siya nakasimangot at bakit siya nagtatanong.

“Huh? Ewan ko? Nag aaral din sa kabilang Univ-“

“Sino ‘to?” Tinuro niya ang isa pang mas lumang autograph.

“Benjamin Jimenez?” Playing dumb now… Kinagat ko ang labi ko, “Kapitbahay namin.”

Nanliit ang mga mata niya.

“Alin yung bahay nila dito?” Tanong niya.

“Wade! Anu bah! Matagal na kaya yan?”

“Who is your crush? Ynigo Sanchez? Isa pa, who is your crush? Benjamin Jimenez? Ang dami mo palang naging crush? Asan yung iba mo pang ganito? Para yatang taon-taon kang nagpapalit ng crush?”

Mas lalong uminit ang pisngi ko. Eh… Kasalanan ko bang hopeless romantic ako noon!?

“Kaya ba madali mo rin akong naging crush noon? Baka sa susunod na taon, iba naman yung gusto mo, ah?” Masungit niyang sinabi.

“Huh? Hindi no! Apat na taon, Wade. Sasayangin ko ba yun.”

Naningkit pa lalo ang mga mata niya at nakita kong dahan-dahan niyang sinarado ang pintuan ng closet room ko.

Napalunok ako at napaatras.

Hinawakan niya ang kamay kong nakahawak sa tuwalya ko. Nanghina agad yung tuhod ko. Alam kong nasa bahay kami, nandito mga magulang namin, at alam nilang nasa loob kaming dalawa ng kwarto ko… pero damn, kung gusto ni Wade na angkinin ako ngayon din, alam ko sa sarili kong bibigay ako, wala akong pake kung mahuli kami at paghiwalayin dahil sa kahalayang nagawa. Paghiwalayin your faces! Hindi ako natatakot.

Tinanggal ni Wade ang tuwalya ko.

“Wade~”

Shit! Hindi niya pa nga ako nahahawakan, napapaungol na ako.

“Magbihis ka na…” Malamig niyang bulong sakin. “Mejo galit ako…”

SHIIIIIIIIIIIZ! Umalis siya at iniwan akong nakatunganga doon sa closet room na hubo’t hubad. Sa sobrang panginginig ng tuhod ko ay napaluhod ako sa sahig.

MY GOSH! Pwedeng lumuhod at magmakaawa sa kanya? My gosh!

“Make it fast, Reina!” Sigaw niya sa labas.

Malulutong na mura na lang ang tanging naisip ko habang nagbibihis ako. Damn you, Rivas! Walking heater! With you damn freaking heat inducing abs! Wag mo akong bitinin! Pakshet!

Pagkalabas ko ay nasa pintuan na siya at inaabangan ako.

“Let’s go…” Umirap siya.

“Seriously, ang bata ko pa nun. Ni hindi ko na nga maalala si Ynigo… Crush nun si Coreen. Hindi ako.”

Nilingon niya ako.

“Kung ikaw yung crush niya, bibigay ka ba?”

“Uhmm! Hindi no! Panget kaya nun!”

“Paasa! Ikaw talaga ang galing mong magkunwareng baguhan!”

Hinawakn ko ang braso niya.

“Hindi naman.” Sabi ko sabay haplos.

Nakita kong nakakuyom ang kamay niya habang hinahaplos ko yung braso niya. Nakita ko ring pumula ang pisngi niya at nag iwas ng tingin. Bumaba na kami sa hagdanan at naaninag ko ang naghihintay naming mga magulang.

Naka upo ang mama at papa ni Wade sa kabilang sofa, ang mga magulang ko naman ay nasa kabila. Kapansin pansin ang pagiging simple ng mama at papa ni Wade kumpara sa naka coat na daddy ko at naka dress na mommy ko.

“Reina, bakit ngayon ka lang nagising? Say sorry to your visitors.” Sabi ni mommy.

Yumuko ako sa mama at papa ni Wade na parehong nakangiti sakin, “Sorry po.”

“So as I was saying… pwede nating gawan sila ng pre nuptial agreement.” Sabi ng mama ni Wade.

PRE NUPTIAL? BAKIT PA YUN KAILANGAN? ATSAKA? TALAGANG MAGPAPAKASAL?

“Sang ayon ako diyan.” Dagdag ni mommy.

Humalukipkip si Wade habang nakikinig sa mga magulang namin.

“Mom, wag na po…” Nakakahiya.

“Kung anong ari-arian mo, Reina, mula pagkabata hanggang ikinasal ka ay sayo lang, hindi conjugal property.” Sabi ng mama ni Wade sakin.

Nakakaguilty at nakakahiya naman sina mommy at daddy, tumatango pa naman si mommy sa sinasabi ng mama ni Wade.

“Pero yung akin, wag na. Kung ano yung akin simula nung pagsikat ko hanggang ngayon ay gagawin kong conjugal property. Yung dalawang bahay, yung condo, mga sasakyan, at ang pera sa bangko, conjugal.” Sabi ni Wade.

Napatingin si daddy kay Wade. Hinawakan ko ang braso niya. That’s my Wade Rivas.

Napatingin si Daddy sakin. Seryoso ang mukha niya. Hindi ko mapigilang ngumiti sa kanya. Yes, dad, he’s that kind of man. Kaya nga papakasalan ko, diba?

“Wag ng mag prenup, just plan the damn wedding.”

Nabigla ako sa mura ni Daddy. Halos mapatalon din ako nang narealize kung ano yung sinabi niya! WE ARE GETTING MARRIED!


Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

You cannot copy content of this page
%d bloggers like this: